من هم میخواهم برگردم به #ایران؛ اما از #جمهوری_اسلامی خجالت میکشم. نقدی به
رفتار #محسن_نامجو و #محمود_فرجامی!
-
۱- محسن نامجو هنرمند خوب موسیقی کشور در یک سکوت پرسروصدا به ایران برگشت و
ویدیویی توضیحی هم گذاشت که چرا برگشته! و اما از سه استیج برنامه ریزی شده اش
...
نمیدانم چرا در مراسم تنفیذ و سایر مراسم های اینچنینی اتباع کشور های خارجی بر روی صندلی می نشینند ولی ایرانیان را روی زمین می نشانند؟
آیا شخصیت ایرانی ها از خارجی ها پست تر است و یا بیشتر از ما به کشورمان خدمت می کنند؟
یا شاید لباس های آنان با نشستن بر روی زمین خراب می شود!؟
اگر بالا نشستن مایه برتری و تفاخر نیست، پس چرا رهبر بر صندلی می نشیند؟
یاد روایتی افتادم از پیامبر که درآن شخصی ناشناس که به جمع پیامبر با اصحابش وارد شده بود نتوانست پیامبر را از میان آنها تشخیص دهد زیرا پیامبر در کنار اصحاب و حتی حلقه وار (که همه باهم مساوی باشند) نشسته بودند. اگر این آموزه دینیست؟ پس این نشستن جمع چیست؟
باز هم نمیدانم چرا یاد لایحه کاپیتالاسیون افتادم که در آن اتباع خارجی از جمله آمریکا حقوق ویژه ای در ایران داشتند.(به عنوان کشور عقب افتاده و جهان سوم که از آن جمله مصونیت قضایی بود..) حقی که شاید خیلی دور از ذهن و خارج از منطق نبود، اما نوعی توهین به شخصیت و شعور ایرانی محسوب میشد. و ماجراهای لغو آن که هر ایرانی از آنها با خبر است!
متاسفانه فرهنگ بیگانه پرستی همچنان در بالاترین سطوح حکومتی در جریان است.



پیام جدیدتر پیام قدیمی تر صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
0 نظرات:
ارسال یک نظر